Старец Емилијан Симонопетриски
Ниту еден монах нема работа со твојот личен живот. Секој што навлегува во твојот личен живот, веднаш треба да каже која е неговата улога. Царот има своја улога, капетанот своја, а монахот своја. Местото на монахот е неговото столче (стасидија) во црквата, неговата ќелија и неговата постела, кои го симболизираат гробот. Никакво друго право нема монахот, особено во животот на друг човек.
…Разните проблеми со кои се соочуваат (тие монаси) и незадоволството од нивниот духовен живот, поради лажниот христијански живот што го живеат, ги тераат да се занимаваат со другиот, бидејќи така наоѓаат некаква забава, некакво задоволство.
…Затоа не треба (јас како монах) да знам што прави другиот. Ако дојдат да ми зборуваат за други, ќе им ја затворам устата или ќе станам и ќе си заминам. А ако некој дојде да ми ја каже својата болка, ќе му речам: немаш ли духовен отец? Кај својот духовник оди и зборувај. И ако ми одговори дека нема, ќе му речам: најди си. Јас не сум духовник. А ако си духовник, ќе му кажеш: извини, јас сум монах. Нема да можам да продолжам со тебе, затоа што јас сум во манастир, а ти во светот. Но оди и најди духовник кој ќе може да те води…
Превод од грчки јазик: Свештеник Јани Мулев